Sherhaُُ

چند شعر عاشقانه از سعدی و حافظ

می مخور با همه کس -من از آن روز که در بند توام آزادم -شعر از حافظ شیرازی ---در بهشت باید سوخت

از سعدی

+ نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم آبان ۱۳۸۹ساعت 21:26 توسط shaereh |

این هم راه حل حافظ برای غریبان

چرا نه در پی عزم دیار خود باشم----چرا نه خاک سر کوی یار خود باشم

غم غریبی و غربت چو بر نمی تابم * ***-به شهر خود روم و شهریار خود باشم

ز محرمان سرا پردهء وصال شوم----.......------ز بندگان خدا وند گار خود باشم

چو کار عمر . نه پیداست باری آن اولی--------که روز واقعه پیش نگار خود باشم

ز دست بخت گران خواب و کار بی سامان---- -گرم بود گله ای راز دار خود باشم

همیشه پیشهء من عاشقی و رندی بود -----دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم

بود که لطف ازل . رهنمون شود . حافظ --*-- وگرنه تا به ابد شرمسار خود باشم

+ نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم آبان ۱۳۸۹ساعت 21:25 توسط shaereh