2- ----ترانه molavi-molana

ترانه از مولوی
خواننده گیتی

پير منم جوان منم
pir manam javan manam

تير منم كمان منم
tir manam kaman manam

دولت جاودان منم
dolateh javedan manam

من نه منم نه من منم
man na manam ,na ,man manam

سرو من اوست در چمن
sarveh man oust dar chaman

روح من اوست در بدن
rouheh man oust dar badan

نطق من اوست در دهن
rouhe man oust dar dahan

من نه منم نه من منم
man na manam na man manam
**
زين واقعه مدهوشم
zin vaghe-eh mad-housham

با هوشم و بي هوشم
ba houshamo bi housham

هم ناطق خاموشم
ham nateghe khamousham

هم نوح خموشانم
ham noheh khamoushanam

زان رنگ چه بي رنگم
zan rangu cheh bi ranguam

زان طره چه آونگم
zan toreh cheh avangam

زان شمع چو پروانه
zan sham cho parvaneh

يارب چه پريشانم
yarab cheh parishanam

هم ساقي و هم مستم
ham saghio ham mastam

هم فرقم و هم بختم
ham farghamo ham bakhtam


هم محنت و هم بختم
ham mehnato ham bakhtam

هم دردم و درمانم
ham khonamo ham shiram


هم خونم و هم شيرم
ham shiramo ham shiram

هم طفلم و هم پيرم
ham teflamo ham piram

هم چاكر و هم ميرم
ham chkero ham miram

هم اينم هم آنم
ham inamo ham anam
هم اينم هم آنم
ham inamo ham anam

هم اينم و هم آنم
ham inamo ham anam
يارب چه پريشانم
yarab cheh parishanam

شعر ازمولوی

من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو


من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو

پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو

ور از این بی‌خبری رنج مبر هیچ مگو

دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت

آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر می‌ترسم

گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو

من به گوش تو سخن‌های نهان خواهم گفت

من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو

پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو

ور از این بی‌خبری رنج مبر هیچ مگو

دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت

آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر می‌ترسم

گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو

من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو

پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو

ور از این بی‌خبری رنج مبر هیچ مگو

دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت

آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر می‌ترسم

گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو

من به گوش تو سخن‌های نهان خواهم گفت

سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو

گفتم ای دل چه مه‌ست این دل اشارت می‌کرد

قمری جان صفتی در ره دل پیدا شد

در ره دل چه لطیف است سفر هیچ مگو

قمری جان صفتی در ره دل پیدا شد

که نه اندازه توست این بگذر هیچ مگو

گفتم این روی فرشته‌ست عجب یا بشر است

گفت این غیر فرشته‌ست و بشر هیچ مگ

گفتم این چیست بگو زیر و زبر خواهم شد

گفت می‌باش چنین زیر و زبر هیچ مگو

ای نشسته تو در این خانه پرنقش و خیال

خیز از این خانه برو رخت ببر هیچ مگو

گفتم ای دل پدری کن نه که این وصف خداست

گفت این هست ولی جان پدر هیچ مگو